Tales from the Crypt:Demon Knight (1995) 23.976 fps OCR runtime 01:32:17
Present By DraGonDvd
ฉันทำได้แล้วแจ็ค ฉันทำได้แล้ว
แล้วคุณรู้มั้ย? มันทำให้ฉันร้อนไปทั้งตัว
เปล่า..ฉันไม่ได้พูดเล่น
คุณต้องเห็นหน้าของคาร์ล ตอนฉันจามขวานลงไปที่อกเค้า
โอ้ว...เชือดเค้านี่ เกือบจะดีกว่ามีเซ็กส์กันซะอีก
ฉันว่าเกือบดีกว่าใช่มั้ย?
เรากำลังจะได้มีความสุขกันแล้ว
ใช้เงินกันให้สุดๆ ไปเลย..ที่รัก
โอ้ว..แค่คิดฉันก็เริ่ม
ร้อนฉ่าและปวกเปียกไปทั้งตัว
คุณหมายถึงตอนนี้เหรอ
ศพเขาอยู่ชั้นใต้ติน..เจ๋งมั้ย?
ทำไมนานจังเลยล่ะ
ให้ตายสิแจ็ค..คุณใช้โคโลนจ์..
คัท!
คัท!..คัท!..คัท!..คัท!..คัท!
นี่นายทำบ้าอะไรกันวะเนี่ย?
นายเรียกแบบนี้ว่า "แฮก-ติ้ง" งั้นเหรอ?
เออก็ใช่..นี่แหละที่ผมเรียกว่าแอคติ้ง
ได้ฉันจะบอกอะไรนายอย่างนึง นายเล่นไม่เหมือน "กอเรย์ คูเปอร์"
เทียบไม่ได้แม้แต่ "โรเบิร์ด เดทฟอร์ด"
ถ้าอีกเทค นายยังเล่นแบบนี้ นายโดนฉันขย้ำแน่
แต่ไม่ได้หมายความว่า ฉันจะกัดนายจริง หรอกนะ
เอาล่ะ..ทุกคนเริ่มกันใหม่
จัดฉากใหม่!
ถือว่าเป็นผู้กำกับ
ไปขุดไอ้เวรนี่มาจากไหนกันนะ
ฉันให้ ฉันให้ ฉันให้ โอ้...
หวัดดีจ้า หนูๆ ดีใจที่ได้มาเจอกันอีกครั้ง
เพื่อนเก่าของพวกเธอ คริป คีพเปอร์ จะมาดังใหญ่ในฮอลลีวู๊ดแล้ว
สนใจอยากรู้มั้ยว่า..ตอนนี้ฉันทำอะไรอยู่
ถ้าพร้อมจะสยองแล้ว งั้นก็วางแก้วลง..
แล้วหยิบถุงอาเจียนมาถือไว้
เราจะไปดูหนังกันแล้ว
พร้อม กล้อง เริ่มได้!
ตอนนี้มีชื่อว่า...อัศวินปีศาจ
มาสิวะ
ไอ้เวรเอ้ย
มาเลย..ไอ้สารเลว
ซวยแล้ว!
โธ่เว้ย!
ทำอะไรอยู่นั่น?
- จะขโมยรถพ่อผมเหรอ? - ขโมยรถเหรอ?
เปล่านี่ ฉันแค่ทดสอบระบบล็อค ดูเหมือนมันจะทำงานได้ไม่เลว
อยากได้เงินนี่มั้ย?
เหรียญใหม่เอี่ยมเลยนะ เอามั้ยฉันให้เธอ
พ่อฮะ..ข้างนอกมีคนกำลังขโมยรถครับ
พ่อออกมาดูเร็วๆ เข้า
- โฮเมอร์ไปเร็ว! - มันเผ่นไปแล้ว
พ่อหนุ่มฟังเสียงฟ้าร้องนั่นสิ
พระเจ้าคงกำลังคิดหนักแน่ๆ คืนนี้
พนันได้เลยท่านต้องพูดว่า..
ถ้าให้คิดอีกครั้ง คงให้โลกนี้กับพวกลิงไปดีกว่า
- บางทีอาจยังไม่สายเกินไป - ฉันเบื่อที่จะทนดื่มอยู่คนเดียว สักหน่อยมั้ย?
ครับ
แด่พวกลิงทั้งหลาย
มันไม่ใช่เรื่องลึกลับอะไรหรอก แต่ก็มีลูกเล่นอยู่หน่อยนึง
ลุงพอจะรู้จักที่พักแถวนี้บ้างมั้ย?
จริงๆ แล้วก็พอรู้จักนะ
จากนายอำเภอนะ..มีรถ 2 คัน ใช่เมเวิส
คันนึงมาจากแมรี่แลนด์ ส่วนอีกคันมาจากนิวเจอร์ซี่
10-4 10-4
ถูกต้องครับนายอำเภอ
ไอ้พวกเวรนี่ต้องทำแบบนี้ มาเป็นร้อยๆ ครั้งแล้ว
บ็อบ..คงไม่ทันแล้วที่จะเอาตั๋วไปให้พวกนั้น
แต่ถ้าช่วยให้สบายใจขึ้นก็ ยิงซากรถนี่เล่นก็ได้นะ
อะไรกันนี่-
บ้าแน่ๆ!
เฮ้..คุณออกมาจากตรงนั้นนะ
- นายโผล่มาจากไหนกัน? - นั่นรถผม
เคยเป็นอะนะ..มีใครเห็นเค้ามั้ย?
อาจจะเดินเข้าเมืองไปแล้ว คนที่ผมตามล่าอยู่
มันมีถุงลมนิรภัย..แจ๋วมาก ว่าแต่เห็นใครมั้ย?
- เราไม่เห็นใครเลย - เดี๋ยวนะ..
นี่นายกำลังจะบอกว่า ยัง มีอีกคนที่เดินออกมาจากนั่นด้วยเหรอ?.
จะไปไหนล่ะ? นายต้องตอบคำถามฉันก่อน
ฟังนะครับ..คนที่ผมตามล่านี่เป็นตัวอันตรายมาก
ถ้าเขาเข้าไปในเมืองล่ะก็..เป็นเรื่องแน่
จะให้เรามัวมาคุยกันเรื่องอุบัติเหตุนี่
แล้วปล่อยให้เกิดเรื่องร้ายขึ้นในเมืองเหรอ?
เราจะพักกันที่นั่นนะเหรอ? ดูเหมือนเป็นโบสถ์มากกว่า
ที่นั่นแหละ..เคยใช้เป็นโบสถ์มาก่อน
แต่ตอนนี้เลิกใช้แล้ว
พวกเค้าเลิกใช้มาตั้งแต่ปี 50 แล้ว
นี่คงเป็นที่ที่ผมหามานานแล้ว
แกงค์เวย์ ฉันหาธุรกิจมาให้แล้ว
ธุรกิจแบบไหนกัน?
ฉันว่านายคนนี้กำลังหาที่พัก คลอเดเลีย
ลุงดื่มมาอีกแล้วสิ ลุงวิลลี่?
- ก็แค่บ้วนปากหน่อยเดียวเอง - คุณจะพักนานแค่ไหน?
ไม่รู้สิ อาจเป็น 1 หรือ 2 คืน..แล้วแต่
ฉันไม่เคยให้เช่าช่วงสั้น และไม่เคยรับคนแปลกหน้าด้วย
แต่ครั้งนี้ยกให้ละกัน
โอเค
พักให้สบายเลยนะ คุณ...
สมิทครับ
เจรีลีน...เจรีลีน
เจรีลีน..มาเดี๋ยวนี้เลย!
ฉันกำลังทำความสะอาดอยู่นะ
จะให้ทำงานเสร็จได้ไงกัน หากคอยเรียกกันอยู่อย่างนี้
เธอทำงานทั้งวันและใส่ไอ้ ถุงมือยางนั่นนะเหรอ?
พาคุณสมิทไปที่ห้องหมายเลข 5
และทำอาหารค่ำให้แขกด้วย
เสร็จแล้วยังมีงานให้เธอทำอีกเยอะ
คราวนี้ฉันจะคอยคุมเอง
ครั้งแรกขอให้ทำให้ดี แล้วครั้งต่อไปก็จะดีเอง
จะทำตามหรือไม่ก็ไปนอนข้างทางแทน
ได้..ได้..ไงก็ได้
ว่ามาสิคุณกำลังมองหาอะไร?
ที่ฉันกำลังหานะเหรอ? ทางไหนเป็นทางเข้าเมือง?
เข้าเมืองไปทางนั้น และคุณคงไม่เห็นอะไรหรอก
แต่ฉันแน่ใจได้ว่าคุณไม่ได้มา เพื่อชมวิวหรอก นี่กุญแจของคุณ
เดี๋ยวคนเฝ้าประตูคงจะเอากระเป๋า มาให้อย่างรวดเร็วทันใจ
พวกนั้นมันไล่คุณออกได้ไง วิลลี่
ก็อย่างที่ฉันบอกพวกเค้าไป
คอร์เดเลีย ฉันไม่รู้ว่ามันเกิด อะไรขึ้นกับจดหมายพวกนั้นนะ
อยู่ๆ ก็หายไป แต่ไม่มีใครเชื่อฉันเลย
พระเจ้า น่าละอายจริงๆ เธอรู้มั้ยเค้าทำยังไง?
พอหัวหน้าไปรษณีย์เข้ามา...
เขาก็กระชากป้ายชื่อฉัน ออกจากเสื้อเลย
ต่อหน้าทุกทุกคนด้วย
แค่นั้นยังไม่พอ เขายังเอาตรา "มิสเตอร์ซิปปี้" ของฉันไปด้วย
นายน่าจะบอกหัวหน้างี่เง่า ของนายให้เอาหัวโขกกำแพงซะ
ไปรษณีย์งี่เง่า ในเมืองไม่ได้มีแค่งานนี้หรอก
มันก็ไม่ขนาดนั้นหรอกน่า เธอน่าจะลองดูใหม่นะวอลลี่
ลองกลับไปง้อเขาดู
ใช่..ผมก็ทำงั้นแล้ว
เขาบอกไม่เอา
โถ..วอลลี่
ยายนั่นไปไหนแล้วนี่? เจอรีลีน!
- อะไรอีกเหรอ? - ผ้าปูที่นอนฉันเสร็จเหรือยัง?
มันอยู่ข้างล่างนั่นไง และก็ไอ้รอยด่างนั้นก็ซักไม่ออกด้วยนะ
ซอสบ้านั่นแน่
รบกวนเธอช่วยเอาไปปูที่เตียงฉันด้วยนะ
- ทำไมเธอไม่ทำเองล่ะ ฉันยุ่งอยู่นะ - ไปทำให้เธอซะได้มั้ย?
ไม่ได้หรอก ฉันเพิ่งตั้งเตา ทำอย่างอื่นไม่ได้หรอก
เดี๋ยวผมไปทำให้เองคลอเดีย
ดี..บ้าเอ้ย
คุณช่างน่ารักจริงๆ วอลลี่
- เดี๋ยวผมปูเตียงให้เอง - ขอบใจจ๊ะ
น่าสงสารเค้านะ
บางทีฉันน่าจะช่วยอะไรเค้าได้บ้างนะ
เขาก็คงอยากได้กำลังใจจากใครสักคน
ผมพูดจริงๆ นะ ผมไม่ได้มอง มาตรวัดความเร็วเลย
- แล้วนายตามล่าเค้าทำไมกัน? - เขาเป็นขโมย
เขาขโมยบ้าอะไรมา นายถึง กวดไล่มาขนาด 100 ไมล์ต่อชั่วโมง
ต้องเป็นของที่มีค่ามากแน่ๆ
ใช่แล้ว
- นายอำเภอค่ะ - เมวิสว่ามา
เราได้รับแจ้งจากคุณโฮเมอร์ที่คาเฟ่
ว่ามีคนพยายามขโมยรถของเขา
โอเค..จะไปเดี๋ยวนี้
- เอาหน่อยมั้ย? - บ้าน่า ไม่หรอก
ฉันกำลังคิดว่าไอ้ที่กินนี่มัน น่าตาเหมือนของที่โดนรถทับบนถนน
- ทำไมไม่หยุดพล่ามสักทีนะ? แล้วกินแทน
- หล่อนรักฉัน - รีบกินเข้า อิ่มแล้วจะได้...
กินของหวาน...ของฉันเอง
อย่าห่วงเลย
คลีโอเค้าฉลาดกว่าที่จะกินของแบบนั้น
ให้ตายสิ เอานังนั่นลงจากโต๊ะนะ
ฉันหมายถึงแมวจ๊ะ
- คลีโอเหรอ - ฉันบอกแล้วให้เอามันออกไป
เอาออกไปแล้ว แต่ไม่รู้มันกลับมาเมื่อไหร่
ทำความสะอาดเตาเสร็จแล้วหรือ ถึงได้มีเวลาออกมาพ่นน้ำลายที่นี่
ไม่เอาน่า เดี๋ยวพรุ่งนี้จะทำต่อให้เสร็จเลย
ฉันต้องการให้เสร็จคืนนี้
เตือนฉันด้วยนะ ถ้ารายการทีวีที่ เธอเล่นเรื่อง "อู้งานหน่อย" มาแล้วน่ะ
สาบานได้เลยยัยนี่ มีทัศนคติ ที่แย่มากในการทำงาน
นี่ถ้าฉันไม่ให้เธออยู่ที่นี่ ป่านนี้ก็คงทำงานบาร์ หรือตายไปแล้ว
- เป็นเด็กโชคดีจริงๆ - อืมม์
คิดว่าใครมาเหรอคุณสมิท?
หวัดดีพรรคพวก
เธอปล่อยให้ฉันรอนะโรช
ฉันจะบอกให้ว่า ทำไมถึงมาช้า มีคนจะขโมยรถของโฮเมอร์น่ะ
ล้อเล่นน่า..ไอ้กระป๋องคันนั้นนะเหรอ?
ใช่..ตอนจอดที่ลานตอนกินมื้อค่ำกัน
นายอำเภอกับผู้ช่วยก็มาด้วยแล้ว
- ให้ตายที่รัก..คุณน่ารักมาก - ขอบคุณค่ะ..ที่รัก
รู้มั้ยฉันรอวันนี้มาทั้งอาทิตย์เลยนะ
- สำหรับเราสองคน - นี่..แล้ววันนี้ใส่ชั้นในแบบไหนมาจ๊ะ?
วันนี้รสเชอร์รี่ค่ะ
เป็นแบบหม่ำได้หรือปล่าว?
รู้มั้ยฉันอยากใส่ชั้นในนี่ ลงในสลัดจัง
โอ..โรชเธอนี่สกปรกจริงๆ
ทำไมนายไม่ค่อยๆ จัด ตะกร้าไปเรื่อยๆ ล่ะวอลลี่
คิดว่าอีกไม่นานหล่อนคงอยาก ได้ผ้าปูผืนใหม่อีกผืนแน่
ลูกคุณทำถูกแล้วล่ะ คุณก็ควรจะ...
ได้ข้อมูลพอเพียงแล้ว แล้วเราจะ ติดต่อมาถ้าได้ความคืบหน้า
นายอำเภออยู่มั้ยค่ะ?
ว่ามา..เมวิส
ฉันเพิ่งได้รับโทรศัพท์จากไอรีน เกี่ยวกับคนที่กำลังตามหากันอยู่
ไปกันเถอะนายอำเภอ ขึ้นรถ
เขาคงจะทำกันทั้งคืนเลยมั้งนี่?
โอเค
แล้วเธอมาอยู่ที่นี่ทำไม?
ฉันไม่ใช่พวกชอบตัดสินหรอกนะ
คอยขโมยไง พอใจยัง?
- สวัสดีไอรีน เขาอยู่ไหน? - อยู่นั่นไง ในห้องทานอาหาร
ขอโทษนะคุณ เราอยากขอคุย หน่อยเรื่องที่เกิดขึ้นบนไฮเวย์น่ะ
นายอำเภอ..คุณควรระวังด้วยนะ เขามีอาวุธ
ว่าแล้วไง
- วางปืนลงไม่งั้นฉันเชือดหล่อนแน่ - อย่า!
- ฉันบอกให้วางปืนบ้านั่นลงไง - เขาไม่กล้าทำหรอก
- ไม่ทำงั้นเหรอ? - ผมรู้จักหมอนี่ดี เขาไม่ทำหรอก
วางมีดลง บอกให้วางมีดนั่นลงซะ!
แกอยากเห็นฉันเชือดจริงๆ เหรอ
แยกขา!
เอาล่ะ ยอด ยอด คุณเบรเกอร์
- มาทำความรู้จักกันหน่อยสิ - เจ้าคนขี้ตอแหล
ตอนแรกบอกชื่อสมิท
โทรไปศูนย์บ็อบ
ผมว่าของที่ผมตามหาอยู่ คงอยู่ในนั้นแน่ๆ
นายคนนี้เกี่ยวอะไร กับเรื่องนี้ด้วย?
- ผม..เออ..คือผมทำงานตัวแทนด้านของสะสม - ไม่เจออะไรเลย
งั้นเหรอ?ไม่น่าเป็นไปได้
ถ้างั้นผมว่า.. มันต้องอยู่ที่ไหนในบ้านนี้แน่
- เอามันไปห่างๆ ผม! - เงียบเหอะน่า!
- มันอยู่ที่ไหน? - ผมไม่รู้ว่าคุณหมายถึงอะไร?
บางทีอาจจะอยู่ในห้องเขาก็ได้ ว่าแต่พวกคุณหาอะไรกันแน่?
- ว่าแต่ของอะไรที่เรากำลังหากันอยู่? - เป็นของเก่าหายากมาก
ของโบราณที่เป็นทรงกุญแจ
- บ็อบ! - ครับ
- ไปตรวจในห้องเขาสิ - ห้องหมายเลข 5
มาเลย มาเลย เร็วเข้า
มาเร็วสิ
มาเลย
- มาเลย พระเจ้า! - ดีมั้ยล่ะ
- หยุด! - โอ้ว!
ให้ตายสิบ็อบ ไอ้ทุเรศเอ้ย!
- ปิดก่อน! ปิดก่อน! - โทษทีค่ะ
นมผมไหม้หมดแล้ว!
ใส่เสื้อผ้าซะ เดี๋ยวนี้!
- ทำดีมากเมวิส - ดูนี่สิ ดูนี่
ไม่เจออะไรในห้องหมอนี่เลย
แต่คิดว่าคงหาเจอแน่ๆ ในห้องโถงนี้
ขอบใจเมวิส
โทษทีนะที่ต้องลากเธอลงมานี่ด้วย แต่เรากำลังหาของกันอยู่
เสร็จงานแล้วเธอก็กลับไปทำต่อกันได้
ฉันเข้าใจว่าเป็นเรื่องส่วนตัว คอร์ดีเลีย
นายอำเภอ..จริงๆ แล้ว..
มันก็เหมือนกับเรื่อง เปลี่ยนน้ำมันเครื่องรถเอง
- หุบปากน่าบ็อบ! - ไม่ต้องพูดอีกแล้ว
- คุณก็รู้ว่าเป็นไง เมื่อได้ขับรถ - บอกแล้วไงว่าไม่ต้องพูดอีก
เงียบเถอะบ็อบ
เรื่องเบรเกอร์นี่น่าสนใจกว่านะ
ตามข้อมูลในคอม..แฟรค์ เบรเกอร์ ตายไปแล้วเมื่อ 5 ปีก่อน
แล้วแกเป็นใครกันแน่?
บอกชื่อแกมา
บางทีหากแกได้ไปนอนเล่นในคุก คงทำให้แกช่างพูดขึ้นก็ได้นะ
มาบ็อบ ช่วยฉันพามันไปที่รถด้วย
นานอำเภอครับ ผมจะดีใจมาก หากหาของที่มันขโมยไปได้เจอก่อน
เพราะมัน ผมถึงมาที่นี่
แล้วคุณค่อยลากมันไปใช้ชีวิต ในคุกอย่างที่สมควรได้
ทำไมแกไม่บอกเราก่อน ว่าเอามันไปไว้ที่ไหน?
ถ้าแกทำเรื่องให้ง่ายขึ้น มันก็จะเป็นผลดีกับแกเอง
- คงจะดีไม่น้อยถ้าเราเริ่มต้นดีดีก้นได้ - ผมรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน!
ผมเห็นตอนที่เขาเก็บมันไว้ แต่เค้าไม่รู้ตัวหรอก
- วิลลี่ไม่นะ! - เฉยๆ!
โทษทีนะคุณ
ผมรบกวนใส่มันไว้ที่นี่ครับ
ดูสิเค้าทำซะ..ดันใส่อะไร เข้าไปข้างในก็ไม่รู้
ผมรบกวนเททิ้งก่อน แล้วค่อยใส่ในนี้นะครับ
ได้
ไม่นะอย่าทำอย่างนั้น เขาไม่ได้เป็นอย่างที่เขาบอกหรอกนะ
- เขาเป็น-- - เปิดฝาออกเลยครับ
เดี๋ยวฉันจัดการเองวิลลี่
บ็อบพาคุณเบรเกอร์ หรือชื่ออะไรก็ช่างเหอะ ไปที่รถหน่อยสิ
นายอำเภครับ เป็นบุญคุณอย่างมาก ที่ช่วยผมจับคนร้าย
ไม่เป็นไรหรอก นายก็ต้องมากับเราด้วย
รถทั้ง 2 คัน ต่างถูกขโมยมา
ไปคุยกันที่สถานี แล้วเรา คงรู้เรื่องบ้าๆ นี่มากกว่านี้
นายอำเภอ..คุณกำลังทำผิดอย่างแรง
ก็ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกน่า โทษทีนะที่ทำให้ทุกคนต้องลำบาก
หมอนั่นบอกแล้วใช่มั้ยว่า ถ้ารู้ว่าผมเป็นใคร...
อีกหน่อยก็รู้เองหรอกน่า
จะรอทำไมกัน
เอากุญแจให้ผม
รีบไขกุญแจบ้านี่เร็ว!
ออกสิโว้ย! ปล่อยแขนโว้ย
ยกให้!
เจ้าพวกมนุษย์เอ๋ย พวกแกมันไร้ค่า เหมือนเนื้อหนังของพวกแก
ไอ้ชุดคาวบอยบ้านี่!
พวกแกมันขยะ..สถุล..ไร้ประโยชน์ ไอ้ทุเรศเอ้ย!
บอกให้พวกแกส่งกุญแจนั่นมาไง!
แล้วเราจะไปโดยไม่ยุ่งกับแก
ก็ได้...งั้นคอยชม
นี่คือคำตัดสิน...ประหารชีวิต
แย่แล้ว!
มันอะไรน่ะ?
- โอ้ว..พระเจ้า! - บ้าน่า!
- ยอดไปเลย - ทำไมไฟพวกนี้มันดับหมดเลย
พวกมันหายไปแล้ว
ทุกคนถอยเร็ว!
คุณว่าพวกมันหายไปไหนกัน?
กลิ่นอะไรกันเนี่ย?
เฮ้ย!
รีบออกจากที่นี่กัน!
มันมาอีกแล้ว!
ยิงมันเลย
ออกไปทางประตูหลัง เร็วเข้า มาเร็ว
โอ..น่าขยะแขยงจัง
นี่มันตัวบ้าอะไรกัน?
- ฉันไม่เห็นพวกมันแล้ว เธอเห็นมั่งมั้ย? - ไม่
มันหายหัวไปไหนกันหมดวะ?
คอลเดเลีย อยู่ห่างประตูไว้นะ!
- เธอเข้าใจที่บอกนะ เราต้องไปที่รถได้ - ไม่นะ เราคงทำไม่ได้
ฟังนะ ถ้าเธออยากตายก็รออยู่ที่นี่ แต่ฉันไม่
- โรช หัดฉลาดสักครั้งได้มั้ย? - คอลเดเลีย!
- โรชเดี๋ยวก่อนนะ - มาเถอะน่าเห็นมั้ย?
คอลเดเลีย ฉันมาแล้ว
ขอโทษด้วยนะ
เอาปืนมาให้ฉัน!
เฮ้..ไอ้หน้าทุเรศ!
ยิงที่ตา! ยิงที่ตา!
โอ..วอลลี่..วอลลี่..พระเจ้า
ให้ช่วยมั้ย?
เอากุญแจมาน่าเบรเกอร์ อย่าให้ต้องพูดซ้ำ..
วอลลี่..วอลลี่..อย่าตายนะ
วอลลี่
คอลดีเลีย!
เบรเกอร์ไอ้พวกนี้มันตัวอะไรกันแน่? เป็นผีหรือเป็นอะไรกัน
- แย่กว่านั้นมาก - ถ้าผีธรรมดาไม่เท่าไหร่ แต่นี่มันโครตผีเลย
และตอนนี้มันอยากฆ่าเราก็เพราะนาย
แล้วใครจะช่วยเราล่ะทีนี้? นายงั้นเหรอ?
- ผู้ช่วยบ็อบ? หรือนายอำเภอไร้หัวนั่น?. - พวกเราไม่เป็นไรหรอก
ถ้าเราอยู่แต่ในนี้และรวมตัวกันไว้ เราต้องผ่านคืนนี้ไปได้แน่
และของนั้นจะช่วยกันพวกมัน ให้แต่อยู่ข้างนอกเหรอ?
มีแค่ 2 อย่าง ที่เราจะสู้กับพวกมันได้
- เลือดในกุญแจนี้ - เลือดเหรอเนี่ย
และวิธีไหนก็ได้ที่ทำลายดวงตา ของพวกมัน เพื่อปลดปล่อยวิญญาณร้าย
- เรื่องนี้มันบ้าชัดๆ! - ผมเห็นด้วย
นายนะออกไปตกลงกับพวกมันซะ พวกเราไม่เกี่ยวด้วยสักหน่อย
พวกนั้นต้องการแค่ตัวนาย และก็ของที่นายถืออยู่นั่น
- ฉันว่านายให้มันไปเถอะ - ยังไงพวกมันก็ฆ่านายทิ้งอยู่ดี
หรือใช้นายเป็นเหยื่อล่อ เพื่อใช้จัดการคนที่เหลือ
ไม่ว่าชอบหรือไม่ พวกเราต้องอยู่ด้วยกันแล้ว
- แมวของฉันอยู่ข้างนอก ฉันต้องไปจับมันมา - ถ้าออกไป ก็อยู่ข้างนอกนั่นเลย
อย่างงั้นเหรอ? แล้วนายจะทำไงต่อไป
- ยิงพวกเราเหรอ? - เล็งที่ลูกตาเลยล่ะ
อยู่กันที่นี่
ผมจะขึ้นไปผนึกชั้นบน
- บ้าจริง! - เธอขึ้นมาทำอะไรบนนี้?
ผมบอกแล้วไงให้รออยู่ข้างล่าง
โธ่เว้ย!
ฉันคิดว่าคุณอาจอยากให้ช่วย
ฟังนะ..ผมขอโทษด้วยเรื่องแมวนั่น
และก่อนหน้านั้น..เรื่องมีดนั่นอีก ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายคุณ
ฉันรู้น่า และก็รู้ว่าคุณเป็นยังไง
ฉันขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย?
จริงๆ แล้วคุณเป็นใครกันแน่?
ก็เป็นแค่คนแก่คนนึง...
ซึ่งเวลาใกล้หมดเต็มที
ยอดเลยสินะ..คู่หวานคู่ใหม่
แม่นกพิราบโสโครกกับ เสมียนไปรษณีย์หน้าเหลี่ยม
- นายมันสารเลว - ฉันไม่ใช่คนที่พยามยามฆ่าเธอนะ
ไอ้ทุเรศ นายทิ้งฉันไว้ข้างนอก
แล้วใครบอกให้เธอดันทะลึ่งตามฉันมา?
นายพูดถูกที่สุด..ไม่มีใครบอกฉัน
และตอนนี้ฉันก็รู้แล้วว่าใครคือเพื่อนแท้
เป็นคนเลวก็ใช่ว่าจะไม่มีเพื่อนนะ
ประตูและหน้าต่างทั้งหมดถูกผนึกไว้แล้ว
- ยังมีทางไหนที่จะเข้าออกที่นี่ได้อีกมั้ย - นอกเหนือจากประตูและหน้าต่างนะเหรอ?
พอมีที่ที่จะเอาเขาไปไว้ก่อนมั้ย?
เจอรีลีน..ไปชงกาแฟมาหน่อยไป
รู้สึกว่าคืนนี้เราต้องอยู่กันอีกยาว
- คุณเอาปืนนั่นมาจากไหนกัน - เป็นของสามีฉันเอง
คลีโอ ว่าไงที่รัก
- เธอปล่อยแมวเข้ามาเหรอ? - ฉันก็เพิ่งเห็นนะ
เบรเกอร์ นี่นายจะทำอะไรน่ะ?
พวกสัตว์ไม่มีภูมิคุ้มกัน อาจจะโดนสิงได้นะ
เอาแมวมาให้ฉัน
- เกิดอะไรขึ้นเหรอ? - แมว..แมวนั่น
นี่เบรเกอร์...แมวของฉันไม่ได้ โดนพวกปีศาจนั่นสิงหรอกน่า
เดี๋ยวรู้กัน
- ฟังนะเรามีเรื่องต้องคุยกัน - เรื่องอะไร?
- ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับนาย - ขอคุยด้วยแป๊บเดียวเองน่า
- ฉันไม่อยากคุยหรอก ทำไมนายไม่ไปหาคนอื่น - ขอแป๊บเดียวน่า
นายอยากคุยงั้นสิ? งั้นมาคุย เรื่องที่นายทิ้งคอลเดเลียไว้ข้างนอก
นายจะปล่อยให้เธอตายได้ไงกัน?
- หวังว่านายคงจะละอายบ้างนะ - มันก็ไม่เชิงหรอกนะ
ใครๆ ก็ต้องระวังตัวเองกันทั้งนั้น
- ฉันแค่อยากออกไปจากที่นี่ - ไม่มีใครไปไหนทั้งนั้น จนกว่าคุณเบรเกอร์จะบอก
ก็ช่างมันสิ! นี่มันเรื่องของเค้า
ถึงนายจะอยากตายที่โรงแรมนี่ แต่ฉันไม่อยากว่ะ
ฉันจะเอากุญแจมาให้ได้ แล้วเอาไปมอบให้ไอ้ตัวข้างนอกนั่น
นี่โรช..นายยังสร้างปัญหาไม่พอหรือไง?.
โทษทีนะ ฉันก็แค่มาคุยกับเพื่อนฉันหน่อย กับวอลลี่น่ะ
เขาไม่ใช่เพื่อนนายหรอก พวกทุเรศน่ะไม่มีเพื่อนหรอกนะ
ขอโทษนะ
เรามาคุยกันสักหน่อยดีมั้ย?
บ้าเอ้ย..โรช!
นี่..เธอหาแฟนใหม่ได้แล้วสินะ
ถ้ามาขวางเรื่องของฉันละก็..ฉันฆ่าเธอแน่
เก็บมันไว้ในกางเกงของนายเถอะ
ฉันเตือนเธอแล้วนะ นังโง่
- ฉันไม่กลัวนายหรอก - ไม่เหรอ?
ควรหัดกลัวได้แล้ว
ออกมามะ..หนูน้อย
คลีโอ..ออกมาเร็ว
คลีโอ..มาหาแม่เร็ว
มามะ..มามะ..สาวน้อย
มานี่..คลีโอ
จับได้แล้วตัวดี ไม่เอาน่าเบรเกอร์
- เห็นมั้ย ฉันบอกแล้ว - ดูนี่สิ..มันมาจากไหนกันนี่?
มีลมพัด
คอลเดเลียที่น่าสงสาร...
ดูเหมือนจะเกิดเรื่องร้ายกับ สาวน้อยผู้น่ารักคนนี้
ที่ว่าน่ารัก...ฉันหมายถึงงดงาม
เพราะนั่นคือเธอ สาวแสนสวย..คลอเดเลีย
ทั้งภายในและภายนอก
บางทีอาจจะไม่มีใครเห็น แต่ฉันคนนึงละที่มองเห็น
ฉันเข้าใจเธอดี
รู้ในสิ่งที่เธอต้องการ
รู้ถึงความปรารถนาของเธอ
ผู้ชายอย่างโรช..ลองคิดดู...
เขาต้องได้รับการตอบแทน ที่ทำร้ายเธอขนาดนี้
ถ้าพวกเขาใช้เงินเหมือนกันในการ กินมื้อค่ำหรือดูหนัง
เขาต้องเรียกเธอว่า "แฟน" แทนที่จะเป็น "คู่ขา"
"คู่ขา"..ช่างเป็นคำที่โหดร้ายเสียจริง
ที่นำมาใช้กับสาวน้อยผู้แสนเศร้า ซึ่งกำลัวแสวงหาคำว่ารัก...
ความอ่อนโยน อบอุ่น และรักที่ไร้เงื่อนไข
ฉันสามารถมอบความรักแบบนี้ มากเท่าที่เธอต้องการ...
ขอแค่เธอเปิดจิตรับฉันเข้าไป
เข้าไปในใจ
เข้าไป...
ให้ฉันเข้าไป...
เข้าไปในใจ...
คอร์เดเลีย
คอร์เดเลีย...คุณเป็นอะไรมั้ย?
- สวัสดีวอลลี่ - สวัสดี คอร์เดเลีย
คืนนี้เราต่างเจอ แต่เรื่องน่ากลัวนะ..วอลลี่
ตลอดชีวิตของฉัน ฉันคอย เอาแต่หลบเลี่ยงผู้ชายที่มารักฉัน
อย่างเธอ..
เธอรักฉันจริงๆ ใช่มั้ย..วอลลี่
ใช่แล้ว..คอร์เดเลีย ฉันรักเธออย่างแท้จริง
ฉันรักเธอตลอดมา
ตั้งแต่วันแรก ที่ฉันเอาจดหมายมาส่งเธอ
ไม่ต้องหลับตาหรอกวอลลี่
- มันเป็นเหมือนอุโมงค์ - มันเป็นทางเข้าเหมือง
ไม่น่าแปลกใจเลย แถวนี้มีเรื่องประหลาดเป็นประจำ
งั้นนี่ก็เป็นทางออกสินะ
เราหนีเข้าเมืองได้ ก่อนที่ ไอ้เจ้าพวกนั้นมันจะรู้ตัว
ไม่
อย่า..มันเสี่ยงเกินไป
- ว่าไงนะ? - ทำไมนายถึงพูดแบบนั้นล่ะ?
เชื่อผมสิ คุณอยู่ในบ้านนี้แล้วจะปลอดภัย
- บ้าจริง
เกิดอะไรขึ้น?
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
- โอ้ว..พระเจ้า - ในนั้นมีอะไร?
คอร์ดีเลีย
ให้ตายสิ
- ยิงเลย..โธ่เว้ย - ฉันทำไม่ได้..ฉันทำไม่ได้
ยิงมันทั้งคู่เลย
หยิบมันไว้..หยิบมัน!
ไอรีน!
เอาเลย
เอามานี่ด้วย
บ้าจริง..เลือดยังไหลไม่หยุดเลย
เราต้องรีบพาเธอออกไป ไม่งั้นอาจเสียเลือดจนตาย
เราต้องลองเสี่ยงไปทางเหมืองนั่น
ทางข้างล่างนี้ พาเราหนีได้เป็นไมล์
- ฉันว่าเราลองกันเถอะ - บ้านะสิ
อะไรทำให้เธอคิดว่า พวกมันยังหาเหมืองนี่ไม่เจอ?
นายก็บอกมาสิว่าจะให้ทุกคนทำยังไง?
ถ้าเราจะออกไปทางเหมืองนั่น เราก็ต้องไปทางนั้น
และพวกเราก็ไม่จำเป็นต้องขอนุญาตกับนาย
ฉันว่านี่จะเป็นทางที่ทำให้พวกเรารอด
- เราจะให้สิ่งที่พวกปีศาจนั่นต้องการ - นี่คุณโรช
ฉันไม่มีวันให้กุญแจนี่เด็ดขาด และถ้านายอยากได้ละก็
ฉันคงต้องฆ่านายทิ้ง..ใช่มั้ย?
ใช่หรือปล่าว?
- ถ้านายว่างั้น.. - ฉันว่าอย่างงั้น
เอาล่ะ..ทุกคนฟังนะ
พวกคุณไม่รู้หรอกว่ากำลังเจอกับอะไร
ถ้าลงไปที่นั่น ผมก็ช่วยไม่ได้
นายทำได้ดีแล้ว..ที่พาพวก เรารอดมาจนป่านนี้
ท้ายที่สุดที่เห็น... เราก็สูญเสียวอลลี่กับคอร์ดีเลียไป
และก็แขนของเธออีกข้าง
ไอ้งี่เง่า! ฉันไปเอง
ไปกันเถอะ
นี่เบรเกอร์..ไม่ต้องห่วงฉันช่วยนายเอง
- ไม่นะ
ไปเลย..หล่อสุดไปก่อน
ได้..แต่หนุ่มอย่างแกน่าจะนำนะ ไอ้ทุเรศเอ้ย..
โอ้..เวรเอ้ย
รู้อะไรมั้ยวิลลี่? หา?
แกนะเหี่ยวเหลือเกิน พวกปีศาจ อาจเขวี้ยงแกทิ้งก็ได้
พวกมันจับเราไม่ได้หรอก
ฉันรู้จักเหมืองนี่ดี เคยอยู่มาก่อน
เราจะต้องไปทางด้านเหนือ เป็นเส้นทางที่จะพาเราออกไปได้
แย่ละสิ
ไอรีน
นี่แน่ใจนะว่าเป็นทางออก
ไม่ต้องห่วงด้านนี้ไปทางเหนือแน่
แน่นอน..หากเราไปทางตะวันตก
อีกด้านนึงก็จะเป็นทางเหนือ
- ทำไมพวกเราไม่นั่งลงรอพวกเค้าก่อนล่ะ? - ไม่
- ทางนั้นไปก้นเลย
ใช่แล้ว..ทางเหนือตรงมาทางนี้
ไม่อยากเชื่อเลยว่า จะมีคนทำงานในนี้ได้
- กลิ่นไม่ค่อยดีเลย - ช่วยด้วย
- กลิ่นขี้ค้างคาวน่ะ - เคยใช้มันละสิ
ฉันยังจำวันแรกที่ทำงาน ในนี้ได้เป็นอย่างดี
แดนนี่..หนูเองเหรอ?
เธอลงมาอยู่ที่นี่ได้ไงกัน?
มานี่มาแดนนี่..มาเร็ว ฉันไม่ทำร้ายหนูหรอก
ฉันสัญญา..มาสิ มาเร็วเข้า
หนูไม่เป็นไรนะ?
- แม่? - บ้าจริง
พวกมันอยู่นี่! พวกปีศาจมันอยู่นี่..วิ่งเร็ว
ไปเร็ว ไป ไป หนีเร็ว เร็วเข้า
ขอบคุณหัวหน้า
ไม่ต้องห่วง พวกมันผ่านผนึกมาไม่ได้
โฮเมอร์
นี่สำหรับ 4 ปี ที่แกจ่ายค่าจ้างต่ำๆ ให้ฉัน
- ไม่ - อย่ายิง
นายทำผนึกแตกแล้ว วิ่งเร็ว
แดนนี่รีบขึ้นไปข้างบน เร็วเข้า ไป
- คงไม่เป็นงี้หากพวกเราเชื่อนายบอก - คงไม่มีครั้งต่อไป
แต่อย่างน้อยตอนนี้ก็ได้อยู่รวมกัน
- ขอโทษด้วยนะไอรีน - ไม่เป็นไร ฉันยังไหว
- เด็กนั่นชื่ออะไรล่ะ? - แดนนี่
ไง..แดนนี่ หนูไม่เป็นอะไรนะ?
เธอลงไปทำอะไรในเหมืองนั่น?
ผู้ชายคนนั้น เค้าเข้ามา
เขาจับตัวพ่อแม่ผม
ผมหนีมาได้
เบรเกอร์
ไม่เป็นไรน่า
แค่ตรวจดูหน่อย
ดีใจที่เจอหนูอีกนะ..แดนนี่
เฮ้..บ็อบ เหลือกระสุนบ้างมั้ย?
ไม่ค่อยเยอะแล้ว
ฉันใช้ไป 4 นัดแล้ว
- แล้วของปืนลูกซองล่ะ? - ไม่ได้อยู่บนนี้
คงจบกันละทีนี้
ช่างแม่งมัน..
โธ่เว้ย
- มันหลอกเรามาติดกับพวกมัน! - นายจะทำอะไร?
- เราต้องออกไปจากที่นี่ - การต่อสู้ที่แท้จริงรอเราอยู้ข้างหน้า
ท่านครับ..ผมไม่เข้าใจ
รับนี่ไป
โอว!
ไม่!
นายถูกเลือกแล้ว เบรเกอร์
นายถูกเลือกแล้ว
เฮ้..นายทำให้พวกเราซวยกันหมด แล้วนายจะทำยังไง ให้พวกเราออกไปได้?
ขอแค่เราผ่านคืนนี้ไปให้ได้
- ฉันก็บอกนายได้แค่นี้ - อย่างี่เง่าน่า
เราแค่อยากรู้ว่า เรื่องราวมันเป็นมายังไง
ตอนผมมาที่นี่ในคืนนี้ ผมคิดว่าคุณจะปลอดภัย
ที่นี่มีกันแค่ 5 คน แต่พวกมันต้องการ 7
แล้วนายอำเภอกับบ็อบ ก็เข้ามา
มันเหมือนทุกอย่าง ถูกกำหนดไว้แล้ว
- ดาว 7 ดวง..คน 7 คน - ช่าย...ช่าย
ให้ตายสิ..ผมไม่ได้เป็นคนสร้างกฎ พวกนี้ขึ้นมานะ
และนี่..ผมก็ไม่ได้ขอให้มันเป็นแบบนี้
เข้าใจมั้ย?
อยากรู้กันใช่มั้ย ว่าเรื่องมันเป็นไง? งั้นจะบอกให้ฟัง
ในตอนเริ่มแรก
พระเจ้าได้สร้างสวรรค์และโลกมนุษย์
นายกำลังพูดถึงวันสร้างโลก งั้นสิ?
โลกตอนนั้นยังไร้รูปแบบ และว่างเปล่า
และมีความมืดมิดปกคลุม ในก้นบึ้งอันลึกล้ำ
แต่ในความมืดเหล่านั้น มันไม่ได้ว่างเปล่า
แต่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิต...พวกปีศาจ
และพวกมันมีกุญแจ 7 ดอกทรงกลม
เพื่อใช้รวมพลังปีศาจ ผ่านสู่มือของพวกมัน
จนกระทั่งพระเจ้าได้ก้าวออกมา..และตรัสว่า
" จงมีแสงสว่างเกิดขึ้นเถิด "
และยามแสงสว่างปรากฎขึ้น
ทำให้พวกปีศาจ ถูกไล่กระจัดกระจายไป รวมทั้งกุญแจเหล่านั้นด้วย
กระจายไปทั่วทุกจักรวาล
และเมื่อเวลาล่วงเลยมากว่า 2-3 พันล้านล้านปี
ตอนนี้พวกปีศาจกลับมาแล้ว
พวกมันมีกุญแจแล้ว 6 ดอก
และวันหนึ่ง มันก็พบกว่า กุญแจดอกที่ 7 อยู่บนโลกนี้
เพื่อปกป้องมันไว้ พระเจ้าได้บรรจุ เลือดของช่างไม้ไว้ข้างใน
ผู้ซึ่งถูกตรึงด้วยไม้กางเขนโดยชาวโรมัน
และส่งต่อให้โจรนาม..ซิราช เก็บมันไว้
งั้นเลือดข้างในนั้น..ก็เป็น..
บางส่วน..ใช่
มันถูกใช้ไป..เห็นมั้ย
ซิราช..ต้องเติมมันใหม่
แผลตรงคอนั่น
ทาลอนจับตรงนี้ไว้
แต่เลือดส่วนใหญ่ในนี้ ตอนนี้ เป็นของทหารชื่อดิกเกอร์สัน
ให้ผมไว้ที่ฝรั่งเศส เมื่อ 23 สิงหาคม ปี 1917
ตลกดีนะ ที่ยังจำวันสำคัญนั้นได้แม่น
พระเจ้า...นั่นคงทำให้นาย..
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเลือดนั่นหมด
- พวกมันจะนำมาซึ่งความมืดมิด - แค่นั้นเหรอ?
ก็แค่นั้น
แล้ว...
คงรู้แล้วนะ
สบายใจกันแล้วสิ
ให้ตายสิ ตอนนี้อยากดื่ม ว็อคก้าสักขวดจริงๆ
ฉันว่าพวกเราต้องขอโทษนายนะ
นายเป็นคนดีจริงๆ..
เป็นวีรบุรษขนานแท้
แดนนี่หายไปไหน?
ว่าไงนะ? รีบหาเร็ว
- ฉันจะไปดูที่ห้องฉัน - เดี๋ยวไปดูที่ห้องเหมือนกัน
- แดนนี่ - ฉันเฝ้าที่นี่เอง
แดนนี่
แดนนี่ อยู่ในนี้มั้ย?
แดนนี่
ช่วยหน่อยนะ..อย่าเพิ่งร้อง
แค่ฟังสิ่งที่ฉันจะพูดหน่อย.. แล้วค่อยร้อง
เธอยังเด็กนัก...ยังมีชีวิตอีกยาวไกล และดูสิ..ตอนนี้อยู่ที่ไหนกันนี่
มาติดแหง็กอยู่ในบ้านนี้ จับเจ่าอยู่แต่ในเมืองนี้
ยังมีโลกใบใหญ่อยู่ข้างนอก เจรีลีน
เธอน่าจะท่องไป...เที่ยวไปให้ทั่ว
ฉันช่วยเธอได้
จะไปปารีสโรม เอเธนส์..ได้ทั้งนั้น
แต่ถ้าเธอไม่ช่วยฉัน มันก็เป็นได้แค่ภาพฝัน
มาเถอะน่า..คิดถึงความจริงหน่อย เบรเกอร์ไม่พาเธอออไปจากนี่หรอกน่า
ตัวเค้าเองยังเอาไม่รอดเลย
บอกความลับให้.. เค้าน่ะไร้ค่าแล้ว
และถ้าเธอยังเกาะอยู่กับเค้า เธอคงจะมีจุดจบแบบเดียวกัน
ลองดูสิ
ฉันไม่อยากคิดถึงมันด้วยซ้ำ
มาตกลงกันง่าย..เจรีลีน เธอให้ฉันเข้ามา..ฉันจะให้เธอได้ออกไป
น่ากลัวใช่มั้ย?
เธอก็รู้..มันเป็นเรื่องที่ไม่น่ายินดีนัก
สาบานฉันไม่อยากทำ
ก็ได้..ฉันรู้เธอกำลังคิดอยู่
ถ้าเธอยอมจำนน..เธอจะกลาย เป็นปีศาจ น่าตาน่ากลัว
แล้วจะอยู่ได้ไง..ใช่มั้ย งั้นเพิ่มข้อตกลงอีกหน่อย
แค่ให้สิ่งที่ฉันต้องการมา แล้วจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ
มีใครเคยบอกมั้ยเนี่ย ว่าเธอสวยแค่ไหน?
ฉันรู้...มันฟังดูเหมือนหลอกลวง แต่พระเจัาท่านรู้ว่าฉันจริงใจ
แต่ฉันคิดอย่างนั้นจริงๆ และเธอยังคงสวยงามต่อไป
ตลอดกาล...ลองนึกถึงมันสิ
แค่เธอตอบว่าใช่
เธอตกลงแล้วใช่มั้ย?
รู้สึกเธอจะยังไม่ไว้ใจฉัน
ก็ได้..ถ้าอยากให้ทำแบบนั้น
เธอต้องให้สิ่งที่ฉันต้องการ และมันต้องเป็นไปตามนั้น
และอีกไม่นาน เธอจะรู้ ว่ามันจะต้องดีกว่าเดิม
- มีวี่แววเขาบ้างมั้ย? - ยังไม่เห็นเลย
- มันผิดปกติแล้วล่ะ - เจอมั้ย?
- ลุงวิลลี่อยู่ไหนเนี่ย? - ฉันก็ไม่เห็นหัวเขาเหมือนกัน
ตามมาบ็อบ
วิลลี่..ไอ้สันดานเอ้ย!
- เฮ้..ฉันเจอเด็กแล้ว
พนันได้เลย ไอ้หนูนี่เจอแก เพราะอยากรู้นี่มันกลิ่นอะไร
ฉันลืมบนนี้ไปนานแล้ว วิลลี่แกลงไปข้างล่างเลย
เอาเด็กลงไปด้วย แล้วบอกเบรเกอร์ให้ย้ายก้นมาบนนี้
ไปกัน
ไปเร็ว ไป
ทิ้งขวดนั่นไว้
อีนังอ้วนดำบ้า
นี่..พวกมันไม่ชอบนะ
เบรเกอร์..อยู่ในนี้ปล่าว?
แม่เจ้าโว้ย!
ไฮ้..ลุงวิลลี่ ลุงวิลลี่ผู้น่าสงสาร
ดูท่าทางเหนื่อยมาทั้งวันเลย
โอ้..พระเจ้าจอร์จ..
หนูรู้ว่าลุงนะล่ำบึ๊กขนาดไหน แต่หนูไม่เกี่ยงหรอกนะ
พร้อมหรือยังค่ะ ลุงวิลลี่
โอ้..พระเจ้า..มันยอดมาก
ลุงวิลลี่..เป็นอะไรรึเปล่า?
ดื่มกับหนู
ดื่มกับหนู....ดื่มกับหนู
ลองซดนี่หน่อยมั้ย..ลุงวิลลี่ รสนุ่มบ่มนาน
ไม่มีขวดไหนเริ่ดกว่านี้แล้ว ถูกต้องมั้ยจ๊ะ..สาว..สาว
ถูกมั้ยจ๊ะ
นี่สำหรับลุงวิลลี่เลย
ซดไปเลย..ซดไปเลย
อีกหน่อยนะ
ซดให้กลิ้งไปเลย
เอาเลย..ดื่มอีก
ให้ตายสิ พวกไปรษณีย์นั่นพูดถูก
ไอ้สารเลว มันอ่านจดหมายพวกเราหมดเลย
อะไรวะเนี่ย
บ้าเอ้ย..วอลลี่มันเพี้ยนกว่าที่คิดอีก
ส่องไฟให้หน่อยบ็อบ
โอ..พระเจ้า
เขาวางแผนจะเอาที่ไปรษณีย์ ให้คอร์ลีเดีย
อืมม์..ถ้าเป็นอย่างนั้น..
ก็คงไม่มีกระสุนจะทำหรอก
นี่แจ๋วกว่า
ลุงวิลลี่
- แดนนี่เหรอ?
ไม่นะ..อย่า
ใช่แล้ว..เรามีเรื่องมากพอแล้ว
- เจอรีลีน..ช่วยด้วย - ไปเร็ว
- เจอรีลีน..เจอรีลีน - เธอต้องให้สิ่งที่ฉันอยากได้
หวัดดีครับ ผมคือบริกรของคุณ
เมนูพิเศษวันนี้.. คือแขนทอดน้ำมัน
ราคาสุดคุ้ม พร้อมขอแนะนำเมนู ซึ่งทำจากนิ้ว..
อยากได้แขนคืนมั้ยล่ะไอรีน ผมช่วยได้นะ
ตกลงแล้วใช่มั้ย? ปล่าว แต่ขอนิ้วแกมาแทน..ไอ้ทุเรศ
งั้นเดี๋ยวกลับมานะ
- ลุงวิลลี่ อย่าให้ผมต้องทำเลย
ได้โปรดหยุดเถอะครับ
อย่าบังคับฉันเลย..
ปล่อยเขานะ
หวัดดี
คุณโรช..มีอะไรมาอวดเหรอ
ฉันอยากออกไปจากที่นี่ จะตกลงกันหน่อยมั้ย?
- เยี่ยม..ลองว่ามาสิ - ปล่อยเขาลงนะ
- หยุดนะ! - เจอรีลีน
เธอคงจะไม่ทำร้าย ลุงของ เธอเองหรอกนะ..คนดี
พระเจ้าเอ้ย..บ้านี่
บ้าจริง
- จัดการตามัน - ได้ยินนะ..
จัดการตามัน..หลีกไป
โอ..ไอ้หนู
- ฉันจะรู้ได้ไงว่า นายจะไม่ฆ่าฉัน? - ฉันสัญญาน่า
เราตกลงกันแบบไว้ใจกันไง ใช่มั้ยพวก?.
โลกนี้ต้องการคนแบบนายเยอะๆ คุณโรช
- ขอบใจ - ด้วยความยินดี
คงไม่ว่านะ ถ้าพวกเราจะฆ่าคนที่เหลือ
เฮ้..ทำแล้วนายสบายใจก็เอาเลย
"ทำแล้วนายสบายใจก็เอาเลย " ...ตรงใจจัง
เอาเรื่องแรกก่อนนะ
เปิดผนึกเลือด
ฟังนะ...ขอแบบกันเอง
อย่าลืมฆ่าไอ้เบรเกอร์ด้วย หมอนี่ชอบบงการแบบงี่เง่า
นายคิดงั้นเหรอ?
- ขอบใจ - เสร็จแล้วนะ
- แค่นี้แหละ - นายก็ไม่ได้เป็นพวกเลวนี่นา
นายก็ไม่เลวเช่นกัน
โอ้ว..ยินดีที่ได้ทำธุรกิจด้วยกัน คุณโรช
อืมม์..นายก็รู้จักคำว่าธุรกิจเหมือนกันสิ
ธุรกิจก็คือธุรกิจ..ไม่ต้องสนคนอื่น
โชคดีแล้วเจอกัน
โชคดีแล้วเจอกัน..เหมือนกันพวก
แต่มีบางอย่างที่ฉันลืมบอกนายไป.. ฉันโกหกนายว่ะ
มีใครอยู่บ้างเอ่ย..ออกมาเร็ว ทุกคน
ได้เวลาสนุกกันแล้ว..หวัดดี
หรือไม่ใช่..
มานี่เร็วเบรเกอร์ หยิบกระเป๋านั้นมานี่ด้วย
ไปกันเร็ว
คลีโอ..มานี่เร็ว
ได้แล้ว
ไป
ฉันอยากให้พวกนาย ขึ้นไปข้างบน เร็ว
- แล้วนายจะทำอะไร - ฉันจะคอยคุ้มกันตรงนี้ให้
ขยับก้นนายขึ้นไปเร็วๆ
ไป..ขึ้นไป..ไป
นี่บ้านฉัน ฉันจะเป็นคนจัดการเอง รีบขึ้นไปข้างบนได้แล้ว
บ้าเอ้ย
ได้เวลาหม่ำแล้ว
ใช้ได้อีกครั้งเดียวแล้ว
เหลือแค่นั้นเองเหรอ?
แค่นี้แหละ
ใส่ที่หน้าต่าง
นายทำแบบนี้ทำไม?
- รับไป - อะไรนะ?
ในคนทั้ง 7 เธอเป็นคนที่รอดได้ เธอจึงเป็นคนที่ถูกเลือก
ฉันมาที่นี่ก็เพื่อทำสิ่งนี้แหละ เอากุญแจนี่มาให้กับเธอ
ให้ฉันดีกว่า
แดนนี่อย่านะ
แดนนี่ หยุดเถอะ
ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้นะ
ไม่
แดนนี่อย่า
บ้าจริง..พระเจ้า
เบรเกอร์ ฉันขอโทษด้วย
ไม่ต้องหรอก เธอฆ่าเขาแล้วใช่มั้ย?
นี่แหละภาระที่สำคัญ
เธอพร้อมแล้ว
พร้อมสำหรับอะไร?
สำหรับกุญแจ...เอากุญแจมาให้ฉัน
เบรเกอร์ฉันคงทำไม่ได้หรอก ฉันไม่เหมาะกับเรื่องบ้าๆ พวกนี้
เขาพยายามหลอกล่อเธอใช่มั้ย?
ใช่ เขาพยายาม
เธอนั่นแหละคือ คนที่ถูกเลือก
- ยื่นมือเธอมา - เบรเกอร์ฉันทำไม่ได้
เขายังอยู่ข้างล่างนั่นนะ..เร็วเข้า
เมื่อดาวเริ่มเรียงต่อกัน เธอจะรู้เองว่าต้องทำอะไร
ฉันบอกไม่ได้หรอกนะว่าจะนานแค่ไหน บางครั้งอาจจะชั่วชีวิต
บางครั้งอาจหลายชั่วคน
และเมื่อถึงวันนั้น เธอจะต้องสู้
และเมื่อคืนนั้นจบสิ้นลง เธอก็จะทำสิ่งที่ฉันได้เคยทำ
ระวังข้างหลังไว้นะ เจอรีลีน
ระวังหลังด้วย...
เบรเกอร์
อย่าทิ้งฉันไปสิ
เบรเกอร์..ตื่นเร็ว
ไม่เอาน่า ตื่นเร็ว
เห็นมั้ย เจอรีลีน?
ฉันพูดถูกเรื่องเบรเกอร์
เขาตายจนได้
เธอยังคงอยู่ที่นี่ใช่มั้ย?
ฉันจะไม่ทำร้ายเธอหรอก ถ้าเธอไม่ทำฉันก่อน
นายแค่กลับไปที่ที่นายเคยอยู่
โดยส่วนตัวแล้ว ฉันหวังว่าเราคงเลี่ยงมันได้
แค่เทเลือดนั่นทิ้งไป ชีวิตเธอก็จะอยู่ได้อีกนาน
ฉันหมายความว่า ฉันขอแค่นี้จริงๆ
เมื่อทุกอย่างจบ มันก็จะเป็นเหมือนเดิม
ดูเธอสิ คงสุดแสนจะเจ็บปวด
เลือดท่วมไปทั้งตัว
ใช่แล้ว
นี่ไม่ใช่เลือดฉัน
นังบ้า
นี่ม่านสำหรับเธอที่รัก มานี่
- ฉันแน่ใจว่า เธอคงคุ้นเคย กับความสัมพันธ์แบบนี้
- ระหว่างความสะอาดกับพระเจ้า - ไม่...อย่า
นี่..ฉันจะบอกอะไรให้อย่างนึง
นี่คือสิ่งแรกที่ฉันจะเปลี่ยนมัน
ล้าง ล้างหน้า ล้าง..หลังใบหู
ทั้งล้างทั้งขัด จนทุกอย่างสะอาดเอี่ยม
ไม่..อย่า
เป็นไงบ้าง ดีมั้ย?
ฉันก็ชอบแบบนี้เหมือนกัน บ้าจริง
เบรเกอร์คงไม่มีเวลาพอที่จะบอกเธอทุกอย่าง
ทำลายดวงตา นั่นมันใช้ได้ กับพวกปีศาจชั้นต่ำเท่านั้น
ฉันรู้ด้วยว่าใครเป็นคนกำหนดเรื่องพวกนี้
ลุกมานี่
วันนี้เป็นวันพิเศษสำหรับฉัน เจอรีลีน
ฉันรอมานานแล้วที่จะได้เลื่อนชั้น และฉันต้องบอกเธอ...
รู้มั้ย ฉันดีใจมากที่เธอจะได้มา ร่วมยินดีกับฉัน
อย่าเสียใจไปน่า เรื่องกุญแจนั่น
เพราะว่าอีกไม่นาน พวกมนุษย์อย่าง เธอคงจะได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร
เมื่อถึงสัปดาห์สุดท้าย ของชีวิตที่เหลืออยู่
มา..รื่นเริงหน่อย
ขอบใจ
ฉันเตือนเธอแล้ว บอกแล้วด้วยว่า เรื่องมันจะจบลงยังไง
เธอไม่เชื่อฉันเอง
แต่ฉันยกโทษให้
ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่
"เขาได้กุญแจไปแล้ว แล้วยังต้องการอะไรอีก"
ต้องการเธอไง เธอรู้มั้ย...
ไม่มีใครเคยพาอัศวินปีศาจ ข้ามสู่อีกด้านหนึ่งมาก่อน
ไม่เคยทำสำเร็จสักครั้ง
ที่รัก..เธอจะเป็นคนแรก
แน่นอน คงต้องขอเวลาปรับตัวกันหน่อย
ฉันเป็นคนอยู่ง่าย สะอาด และไม่ขี้เมา
และฉันรู้ว่า พวกลูกน้องฉันก็ต้องรักเธอ
ฉันสังเกตว่าเธอยัง ไม่ได้พูดอะไรสักคำเลยนะ
หรือเธอกำลังคิดถึงเรื่องที่อยากพูดอยู่ มีอะไรที่อยากจะพูดอีก
หรือมัวแต่เขินเมื่อกำลัง ซาบซึ้งตามนิสัยของผู้หญิง
ดี..แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาแบบนั้น
และเธอก็เริ่มทำฉันยั้วแล้ว!
ยอมหรือยัง
ฉันขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันไม่ได้ตั้งใจโกรธ..ฉัน...
เจอรีลีน..เจอรีลีน
ฉันอยากจะบอกบางอย่างกับเธอ ซึ่งฉันไม่เคยบอกกับใครมาก่อน
เจอรีลีน ฉัน..ร...เธอ
เจอรีลีน ฉัน..รก...เธอ
เจอรีลีน เธอรู้สึกถึงความรู้สึกนี้มั้ย
ที่จะ รั...ฉัน
คงไม่คิดสินะ
ก็ได้ งั้นคง...
เธอต้องตาย ซึ่งอย่างน้อยก็จะ ทำให้เราอยู่ด้วยกันตลอดไป
เมื่อฉันไม่ได้จิตใจเธอ ฉันก็จะควักหัวใจเธอแทน
ขอบคุณ
- ขอบคุณ - รอเดี๋ยวนะ
ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมไปคันหลังก็ได้
อ้า...ผมรัก "สกาเนชั่น"
เธอคงจะสุขใจนะ หนูน้อย ที่รู้ว่า...
เจอรีลีนได้อยู่อย่างมีความสุขตลอดมา
จริงๆ แล้วฉันก็เคยได้รับ "โกสการ์ด" จากหล่อนด้วย
เธอท่องเที่ยวไปทั่วโลก มีช่วงเวลาที่แสนสุขสันต์
แต่สำหรับฉันแล้ว ฉันกลัวจัง คงต้องรีบแล้ว
คืนนี้คงเป็นคืนที่น่ากลัวสุดยอด
สวัสดี
สวัสดี สวัสดี
แฟนคลับทุกคนอยู่นี่แล้ว
สวัสดี..ทุกคน..ปลื้มมั่กๆ
โอ๊ะ..โอ๋..ฉันว่าผู้อำนวยการสร้าง คงมีบางอย่างบอกฉันเป็นนัยๆ
นี่พวกเธอจะรู้มั้ยนะ
ฉันอยากได้หนังแบบไฟนอลคัด แล้วเค้าก็ยอมด้วย
แหม..ตอนนี้รู้สึกมันส์สุดขั้วจริงๆ
[THAI]